"    رویای شبانه ....   "

                            

                   Click to view full size image 

 

امشب دوباره به رویای تو اسیر

 

سرمست از دل بی تاب واین سکوت

 

مست حضور تو درلحظه هبوط

 

با عطرزنبق بی پیرایه دلت

 

این کهنه دفتر دل ، خاطرحزین ....

 

با چشمهای بسته

 

ورق ورق .....

 

میگردم و دل ، آتشیست عظیم......

 

پروا   ز سوختن نمانده است

 

 دل لیک ؛ ....

 

گشته همان ، کهکشان پیر

 

دشت حزین دلم سوت و کور غم

 

اما نگاه من آن شعله ، بی امان.....

 

سوزاند همه  دل ، خاکسترم نمود

 

 

ای وای من از دل سپردنت !....

 

دربال و پر.....

 

نمانده دگر طاقت عروج ....

 

من ماندم و دل بی تکیه گاه من

 

من ماندم یک شعله خموش.....

 

 

در شام محنت واین سرسپردگی ....

 

تو درپس یک حجاب تار....

 

چون ماه !.....

 

درهاله ایی غریب......

 

دور از من واین لحظه های من

 

دوراز من و این دل سپردنی ......

 

امشب ....

 

امشب دوباره به رویای تو خوشم

 

گیج  نگاه تو در لحظه فراق .....

 

آن عطر نفسهای عاشقت

 

سوزاند همه تن ، بل  که جان من

 

من ماندم واین موسم غریب

 

من ماندم و یک خانه بی نفس

 

درشام تار بلند زمان اسیر.....

 

گمگشته ی یلدای شام خویش......

 

من انتظار تو را قصه خوان شدم

 

درکوچه های خالی از این شورعاشقی

 

با گام های تهی...

 

آن برگ زرد دلم هم شکستنیست.

 

این.....

 

 خش خش شکستن این قلب عاشق است

 

درزیر قدم های غصه ی فراق ...

 

 

بگذار در این واپسین دم عدم

 

با یاد تو دلخوش شوم دمی....

 

بگذاربه روی سینه ام آن عکس چشم تو

 

با خنده ی شکرپاش دلفریب

 

تنها به یادگار

 

ماند کنارمن

 

تا دیاردور.....

 

بگذار تا شب یلدای هجرتو

 

با مرگ من شود عجین

 

تا محو روی تو درآستان عشق تو

 

پَرپَر شوم از هجر روی تو

 

بگذار....

 

 

                                             

                                                             "     یلدای سکوت ....   "

 

                                    

 

مانده ام در واپسین  روز زوال

 

مانده ام در فکر آن عشق محال

 

 

مانده ام در گیجی  دنیای خویش

 

مانده ام با یک دل افگار وریش

 

 

درغروب  عشقِ  بی بال و پرم

 

مانده  پا  در  گِل ،  نگاه  آخرم  

 

 

این  دل  پوسیده  زیر  پای  تو!

 

آن  نگاهت  لیک می گوید  برو

 

 

عشق تو کرده  دلم رسوا به دهر

 

روزگارم  با  فراقت  گشته زهر

 

 

مانده ام  در  شام  یلدای  سکوت

 

دست من  بالا  برایت ، درقنوت

 

 

این  دلم  مشتاق  آن جام  تو بود

 

آن  نگاهم  چون مه  بام  تو بود

 

 

می روم هرشب به بام و کوی تو

 

میکشم چون گل همه شب بوی تو

 

 

مانده  ام  من  در خیالت  نازنین

 

مانده ام دور ازتودرعشق حزین

 

 

دست من کوتاه  از عشق  تو شد

 

جان  من پر آه  از  شوق  تو شد

 

 

آسمان   دل  پر   از  ابر  سیاه

 

دیگر این زهره نمی آید  به راه

 

 

مانده ام خاموش  از روز الست

 

می روم از کوی تو باجان پست

 

 

مانده ام در لحظه مرگ و فراق   

  

گشته پُرازخواراین چشم ورواق

 

 

مانده ام با چشم خیس وپُرزخون

 

می روم تا طی کنم دشت جنون