"     یلدای سکوت ....   "

 

                                    

 

مانده ام در واپسین  روز زوال

 

مانده ام در فکر آن عشق محال

 

 

مانده ام در گیجی  دنیای خویش

 

مانده ام با یک دل افگار وریش

 

 

درغروب  عشقِ  بی بال و پرم

 

مانده  پا  در  گِل ،  نگاه  آخرم  

 

 

این  دل  پوسیده  زیر  پای  تو!

 

آن  نگاهت  لیک می گوید  برو

 

 

عشق تو کرده  دلم رسوا به دهر

 

روزگارم  با  فراقت  گشته زهر

 

 

مانده ام  در  شام  یلدای  سکوت

 

دست من  بالا  برایت ، درقنوت

 

 

این  دلم  مشتاق  آن جام  تو بود

 

آن  نگاهم  چون مه  بام  تو بود

 

 

می روم هرشب به بام و کوی تو

 

میکشم چون گل همه شب بوی تو

 

 

مانده  ام  من  در خیالت  نازنین

 

مانده ام دور ازتودرعشق حزین

 

 

دست من کوتاه  از عشق  تو شد

 

جان  من پر آه  از  شوق  تو شد

 

 

آسمان   دل  پر   از  ابر  سیاه

 

دیگر این زهره نمی آید  به راه

 

 

مانده ام خاموش  از روز الست

 

می روم از کوی تو باجان پست

 

 

مانده ام در لحظه مرگ و فراق   

  

گشته پُرازخواراین چشم ورواق

 

 

مانده ام با چشم خیس وپُرزخون

 

می روم تا طی کنم دشت جنون