سلام  ای  آشنا ای  خفته  در یاد

 

          سلام ای همره و ای رفته بر باد

 

 

          سلام  ای  بغض  سنگین شکسته

 

          سلام ای  بی دل  و تنها  نشسته

 

 

          درودی  با   دل    آکنده   از  غم

 

          به  آن  عاشق  کُش  دزدیده  ماتم

 

 

          تو هم   مانند   من   تنها   نشستی

 

          ز   بخت  و نامرادی ها  شکستی

 

 

         تو هم مجروح این دردی شب وروز

 

         زعشقم  در تب و تابی  شب و روز

 

 

          تو هم  تنها در این عزلت نشستی

 

          ولی عشقت  به  روی  من نبستی

 

 

          شبم  یلدای سرد و استخوان سوز

 

          نه شب مانده  برایم بی تو نه روز

 

 

          سکوت ومرگ ما، یکدم جدایست

 

          دوای درد ما ، از غم  جدا نیست

 

 

          سزاوار  غم   عشقم   نِه ایی  تو

 

          سزاوار  تب   هجرم  نِه ایی  تو

 

 

          تو  درمانی  و هم  دردم ، عُذارا

 

          به  بالینم   بیا  یک شب ، خدارا!

 

 

          ببین   بر  درد   هجرانت  اسیرم

 

          به  شام  عشق  تو  من  پیر پیرم

 

 

          منم  تنها   نشان  از  عاشقی ها

 

          منم    تنها   ا مید    رازقی  ها

 

 

          منم  آن   بستر   رود   خروشان

 

          نه سنگم  من  نه  آن آب گریزان

 

 

          به  پای عشق تو من خار خوارم

 

          چو  پیچک  دور تو همیشه کارم

 

 

          تویی آن  لحظه ی خوب  شکفتن

 

          منم  آن لحظه ی  بی تو شکستن

 

 

          منم  تنها ،  بیا  همراه  من  باش

 

          چو  نوری در ره گمراه من باش

 

 

          غریقم   من   به   دریای  غم  تو

 

          دلم   خون  از غم  و آن ماتم  تو

 

 

          بیا و  کن  نظر  بر  این  پریشان

 

          براین گم کرده  راهِ خسته ، نالان

 

 

          شوم خاموش چون زهره سحرگاه

 

          اگر  دستم  نگیری  گاه  و بی گاه