خسته ام از این همه  تکرارشب

 

خسته ام از این دل رنجور وتب

 

 

خسته ام از خیسی چشمان خویش

 

خسته ام از این دل بیمار و ریش

 

 

خسته ام  از این  تکیده  مردنم

 

خسته ام ازگوشه ایی جان کندنم

 

 

خسته ام  از این  گریز  ناگزیر

 

خسته ام از این نگاه سربه زیر

 

 

خسته ام  از آتش هجران و غم

 

خسته ام  از این  همه سوز نِغَم

 

 

خسته ام از این سکوت بی امان

 

خسته ام از چشم ابری در نهان

 

 

خسته  از تکرار این دل مردگی

 

خسته  از  بود  و نبود  زندگی

 

 

خسته ام  من از رفاقت خسته ام

 

غیر عشق تو مگر دل  بسته ام؟

 

 

خسته ام حتی  ز عشقت  نازنین

 

خسته ام از هجر چشمانت سمین

 

 

خسته ام از سوت وکور این دلم

 

خسته پا، وامانده ایی در این گِلم

 

 

خسته ازروزوشب وصیف وبهار

 

خسته از این لحظه های بی قرار

 

 

خسته   از   یلدای  سرد  زندگی

 

خسته از   این  عاشقی  و بندگی

 

 

کو  رفیقی  تا  که  هشیارم  کند

در شب  دل  مرده   بیدارم  کند

 

 

خستگی های   مرا   مرهم  شود

 

در   شب   دلواپسی  همدم  شود

 

 

خسته پا و دل نزار و خسته جان

 

در  دم  آخر  نگو  با   من  بمان

 

 

روز  من  گردیده  شام  بی کسی

 

در  دم   آخر  نگو   دل  واپسی

 

 

خسته ام از این همه  تکرارشب

 

خسته ام از این دل رنجور وتب

 

 

خسته ام  در این پریشان حالی ام

 

خسته از این  بی دل و دلداری ام

 

 

خسته  دل  از این  غم   دلدادگی

 

می کنم  طی  راه  این  بیچارگی

 

 

می سپارم   خسته  پا  و  ناگزیر

 

راه مرگ وهمچنان این دل اسیر