بگذار  بگریم  من  و  بگذار  بگریم       

 

درمرگ  و رثای دل  تب دار بگریم

 

 

بگذار بگریم پس ازاین خانه به دوشی

 

بگذار بر  این  عاشق  بیمار  بگریم

 

 

مگذار  گشایند  قفس  بر  تن  خسته

 

بگذار که   با این سر بردار  بگریم

 

 

بگذار نفس  تنگ شود  در قفس  دل

 

بگذار که بی همره  و بی یار بگریم

 

 

بگذار ببارم من از این شام پراز نقش

 

بگذار  از  این  عشق  پدیدار بگریم

 

 

بگذار شوم  محو  نگاه  غضب آلود

 

بگذار  کزین  چشم  پر انکار بگریم

 

 

بگذار نباشم من از این بخت و تباهی

 

بگذار در این گوشه به تکرار بگریم

 

 

بر ماتم  دل تا  ابد  این  چشم  بگرید

 

با یک دل و چشم وسر هشیار بگریم

 

 

چشم دل من در ره کاشانه  شود کور

 

بگذار  که  با  این  دل  بیدار  بگریم

 

 

آن زهره ی  بی نور غم آلود زمانم

 

بگذار که  تا  آ ن  دم  دیدار بگریم